İslam düşməni yalançı Əbu Hüreyrə əd-Dəvsi

BİSMİLLAHİR RƏHMANİR RƏHİM
HƏMD OLSUN ALƏMLƏRİN RƏBBİNƏ
VƏ SALAM OLSUN MÖVLAMIZ MƏHƏMMƏDƏ VƏ ONUN PAK ƏHLİ-BEYTİNƏ

Bilindiyi kimi Əbu Hüreyrənin yalançı olması çox məşhur və bilinən bir şeydir . Bu məsələ o qədər məşhurdur ki , “yalan” sözü sanki Əbu Hüreyrənin adı ilə sinonim olmuş kimidir. Bu yalançı şəxs nasibilər nəzdində ədalətli , etibarlı bir səhabədir və nasibi qaynaqlarında olan hədislərin yarısını tək başına rəvayət etmişdir . Nasibi rical alimlərindən əz-Zəhəbi Əbu Hüreyrənin bioqrafiyasında deyir ki :

أبو هريرة ( ع )  الإمام الفقيه المجتهد الحافظ ، صاحب رسول الله – صلى الله عليه وسلم – أبو هريرة الدوسي اليماني . سيد الحفاظ الأثبات
Əbu Hüreyrə: imam , fəqih , müctəhid , hafiz , Rəsulullah (s)-in səhabəsi , Əbu Hüreyrə əd – Dəvsi əl- Yəməni . Sabit hafizlərin dostu.

əz-Zəhəbi , ” Siyər ” , 2/ 578

Başda da söylədiyimiz kimi Əbu Hüreyrə nasibi qaynaqlarındakı hədislərin yarısını tək başına rəvayət etmiş vəziyyətdədir. Yəni nasibiyə görə əgər Əbu Hüreyrə gedərsə o zaman dinlərinin yarısı gedəcək. Necə ki Türkiyəli sünni alimlərdən Hüseyn Həlmi İşıq bu mövzuda demişdir ki : “Əbu Hüreyrəni inkar edən şəriətin yarısını inkar edər , çünki hökmlərin çıxdığı hədislərin yarısını Əbu Hüreyrə nəql etmişdir. “

İnşaAllah biz burada nasibi dininin yarısının söykəndiyi Əbu Hüreyrənin yalançı olduğunu bir neçə istiqamətdən göstərəcəyik .

1. Əbu Hüreyrənin öz dilindən yalanının ifşası : ” Səhihi Müslim” də iştirak edən bir hədisi Əbu Hüreyrədən Rəsulullah (s)-ə əsl yalan nisbət etdiyini açıqca gözlər önünə sərməkdədir .

ebu-hureyre-el-kezzab-muslim2 ebu-hureyre-el-kezzab-muslim3 ebu-hureyre-el-kezzab-muslim4
Şəkildə gördüyünüz sünni hədis alimi Müslimin “əs-Səhih ” adlı kitabıdır , işarələdiyiniz yerdə bu ifadələr var:

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ بْنُ هَمَّامٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُصُّ يَقُولُ فِي قَصَصِهِ مَنْ أَدْرَكَهُ الْفَجْرُ جُنُبًا فَلَا يَصُمْفَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ لِأَبِيهِ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ فَانْطَلَقَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُ حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَسَأَلَهُمَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَكِلْتَاهُمَا قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصْبِحُ جُنُبًا مِنْ غَيْرِ حُلُمٍ ثُمَّ يَصُومُ قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى مَرْوَانَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَالَ مَرْوَانُ عَزَمْتُ عَلَيْكَ إِلَّا مَا ذَهَبْتَ إِلَى أَبِي هُرَيْرَةَ فَرَدَدْتَ عَلَيْهِ مَا يَقُولُ قَالَ فَجِئْنَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَبُو بَكْرٍ حَاضِرُ ذَلِكَ كُلِّهِ قَالَ فَذَكَرَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَهُمَا قَالَتَاهُ لَكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ هُمَا أَعْلَمُ ثُمَّ رَدَّ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا كَانَ يَقُولُ فِي ذَلِكَ إِلَى الْفَضْلِ بْنِ الْعَبَّاسِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ سَمِعْتُ ذَلِكَ مِنْ الْفَضْلِ وَلَمْ أَسْمَعْهُ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَرَجَعَ أَبُو هُرَيْرَةَ عَمَّا كَانَ يَقُولُ فِي ذَلِكَ قُلْتُ لِعَبْدِ الْمَلِكِ أَقَالَتَا فِي رَمَضَانَ قَالَ كَذَلِكَ كَانَ يُصْبِحُ جُنُبًا مِنْ غَيْرِ حُلُمٍ ثُمَّ يَصُومُ 
… Əbdülməlik ibn Əbu Bəkr ibn Əbdürrəhman , Əbu Bəkrdən belə rəvayət etdi: Əbu Hüreyrəni hekayə edərkən dinlədim , hekayəsində bunları söyləyirdi: « Bir kimsə qüslsüz olaraq yatarsa oruc tutmasın. » Mən , bunu (atam) Əbdürrəhman ibn Hərisə danışdım atam bunu qəbul etmədi. Bunun üzərinə (atam ) Əbdürrəhman qalxdı getdi , məndə Onunla birlikdə getdim . Nəhayət Aişə ilə Ümmü Sələmənin yanlarına girdik. (Atam ) Əbdürrəhman bu məsələni onlara soruşdu. İkisi birdən ” Nəbi (s) bəzən ihtilamdan başqa bir səbəblə qüslsüz olaraq durar, sonra oruc tutardı ”  dedilər. Oradan gedərək Mərvanın yanına girdik.  Atam bu məsələni ona da dedi. Mərvan  “Mən , sənə , Əbu Hüreyrəyə gedərək söylədiklərini özünə geri götürməyini qətiyyətlə əmr edirəm ” dedi. Bunun üzərinə Əbu Hüreyrənin yanına  gəldik , mən bütün bunlara şahid oldum. (Atam ) Əbdürrəhman , danışılanları özünə izah etdi. Əbu Hüreyrə “Bunları sənə onlar ( Aişə və Ümmü Sələmə ) ‘mı söylədi ? ” Deyə soruşdu. Atam ” bəli” dedi.  Bunun üzərinə Əbu Hüreyrə  “Onlar , bunu daha yaxşı bilirlər ”  dedi və bundan sonra bu barədə söylədiklərini Fədl ibn Abbasa nisbət etdi , “mən , bunu Fədldan eşitdim , Nəbi (s)-dan eşitmədim”  deməyə başladı.

Müslim, “əs-Səhih”, 2/779-780, Oruc kitabı, bab 13, hədis 1109

Rəvayət ilk başda mübhəm kimidir , çünki rəvayətin baş tərəfində “Əbu Hüreyrə Rəsulullah (s)-dən izah etdi” və ya oxşar bir ifadə yoxdur. Amma rəvayətin axırından “Əbu Hüreyrə söyləyirdi. ” Sözü ilə Əbu Hüreyrənin bu sözləri Rəsulullah (s)-ə nisbət etdiyi aydın olmaqdadır. Çünki əks halda ravinin Aişə və Ümmü Sələmədən gətirdiyi xəbər sonrasında Əbu Hüreyrə ” mən , bunu Fədldən eşitdim , Nəbi (s)-dən eşitmədim. ” Deməzdi.

Bu hədisdən görürük ki , Əbu Hureyre ilk əvvəl Rəsulullah (s)- ə bir hökmü nisbət etməkdə amma Aişə və Ümmü Sələmə bunu yalalayınca bu dəfə hökmü Fəzl ibn Abbasa nisbət etməkdədir. Amma bu dəfə də işi ort-basdır edə bilməmişdir . Çünki səhabələr Quran və Rəsulullah (s)-in sünnəti ilə əməl edirdilər. Elə isə Fəzl ibn Abbas sünnəyə müxalif olan bir şeyi necə söyləyər?

2. Səhabələr Əbu Hüreyrənin rəvayət etdiklərini inkar edirdilər : Əbu Hüreyrənin yalançılığı nə qədər məşhursa səhabələrin ona qarşı çıxdığı , onun rəvayətlərini rədd etdiyi də bir o qədər məşhurdur . Nasibi hədis alimlərinin ibni Qüteybə bu mövzuda deyir ki :

ebu-hureyre-el-kezzab-ibn-kuteybe  ebu-hureyre-el-kezzab-ibn-kuteybe1

Şəkildə gördüyünüz ibni Qüteybənin  ” Təvilu muhtəliful hədis” adlı kitabıdır , işarələdiyiniz yerdə bu ifadələr var:

وأما طعنه على أبي هريرة بتكذيب عمر وعثمان وعلي وعائشة له فإن أبا هريرة صحب رسول الله صلى الله عليه وسلم نحوا من ثلاث سنين وأكثر الرواية عنه وعمر بعده نحوا من خمسين سنة وكانت وفاته سنة تسع وخمسين وفيها توفيت أم سلمة زوج النبي صلى الله عليه وسلم وتوفيت عائشة رضي الله عنها قبلهما بسنة فلما أتى من الرواية عنه ما لم يأت بمثله من صحبه من جلة أصحابه والسابقين الأولين إليه اتهموه وأنكروا عليه وقالوا كيف سمعت هذا وحدك ومن سمعه معك
( Nəzzamın ) Ömər , Osman , Əli və Aişənin Əbu Hüreyrəni yalançı deməsindən  ötəri ona tən etməsinə gəlincə , Əbu Hüreyrə, üç ilə qədər Rəsulullah (s) ilə birlikdə tapılmış ondan çox hədis rəvayət etmişdir. Rəsulullah (s)-dən sonra daha əlli il yaşamış və hicri 59 -ci ildə vəfat etmişdir. Eyni ilə Rəsulullah (s)-in xanımı Ümmü Sələmə və bu ikisindən bir il əvvəl də Aişə vəfat etmişdir. Əbu Hüreyrə səhabələrin irəli gələnlərinin və ilk müsəlman olanların çoxluğunun  rəvayət etmədiyi qədər çox sayda hədis rəvayət edincə , səhabələr ona qarşı bunu inkar etmiş və “Sən bu qədər hədisi tək başına necə eşitdin ? Bunları səninlə birlikdə eşidən başqa kimsə varmı? ” Demişdir.

ibni Qüteybə, “Təvili mühtəliful hədis”, səyfə 89

3. İraq əhli Əbu Hüreyrəni yalan sayardıq : Əbu Hüreyrə özü rəvayət etdiyi bir hədisdə öz dövrünün insanlarının belə onu yalanladıklarını ortaya qoymaqdadır.

Şəkildə gördüyünüz sünni hədis alimi Müslimin “əs-Səhih ” adlı kitabıdır , işarələdiyiniz yerdə bu ifadələr var:

حدثنا أبو بكر بن أبي شيبة وأبو كريب واللفظ لأبي كريب قالا حدثنا ابن إدريس عن الأعمش عن أبي رزين قال خرج إلينا أبو هريرة فضرب بيده على جبهته فقال ألا إنكم تحدثون أني أكذب على رسول الله صلى الله عليه وسلم لتهتدوا وأضل ألا وإني أشهد لسمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول إذا انقطع شسع أحدكم فلا يمش في الأخرى حتى يصلحها
mənə Əbu Bəkir ibn Əbu Şeybə və Əbu Küreyb izah etdilər , dedilər ki : ibni İdris bizə Aməşdən , o da Əbu Rəzinden izah etdi , dedi ki: Əbu Hüreyrənin əliylə alnına vuraraq belə söyləyərkən gördüm: « Ey İraq xalqı ! Siz zənn edirsiniz ki , sizlər üçün savab və əcr , mənim üçün də günah hasil olsun deyə mən Rəsulullah (s) üzərinə yalan söyləyirəm. Mən Rəsulallah (s) dan belə buyurarkən şübhəsiz eşitdiyim sözlərə şahidlik edərəm : “İt , birinizin qabını yaladığı zaman o ( qabı ) yeddi dəfə yusun . ” »

Müslim, “əs-Səhih”, 3/1660, Əlbisə və zinət kitabı, bab 19, hədis 2098

Hədisi Buxari , “Ədəbul Müfrəd”, səyfə 341, hədis 956-da və ibni Macə , “Sünən”, Təharət kitabı, hədis 363-də rəvayət etmişdir .

Bu Hüreyrə bu sözləri özü ilə eyni dövrdə yaşayanlara yəni səhabə və tabeindən xitab olaraq söyləməkdədir. Bu isə daha ilk dövrlərdə səhabə və tabein nəzdində Əbu Hüreyrənin yalancılığının sabit olduğunu göstərir .

Vəlhəmdulillahi  Rəbil Aləmin

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s